Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mij spelen, gij door God benadigde, verrukkelijke dichteres?"

Weder was haar blik onderzoekend op zijn gelaat gevestigd. Zij werkte zich behendig tusschen de klippen door. waarop zij in dit oogenblik voor geen geld ter wereld schipbreuk wilde lijden, daarvoor was het voordeel, dat zich aanbood, als zij haar scheepje verstandig stuurde, te groot.

Zij hief het gelaat op en keek met smeekenden blik tot hem op. „De tekst der Dorpslurley is door een onbekend genie opgesteld? — Welnu, dan heeft de betrokken persoon zeker hare redenen, waarom zij vooreerst onbekend wil blijven. Het is ridderplicht van een man, de openbaring van een geheim niet af te dwingen, daarom zult ook gij niet naar de hand zoeken, welke die regels schreef, dat belooft gij mij op uw eerewoord .... alhoewel ik u verzeker —" weder een verlegen glimlachen, hetwelk deze uitlegging toeliet, „dat ik niet naar lauweren jaag en ze niet verdien!"

„Gij jaagt er niet naar, maar gij zult ze ontvangen! Al veroordeelt gij mij ook thans tot zwijgen, zoo kunt gij mij toch mijn overtuiging niet ontnemen, en het zij vroeger of later, eenmaal komt toch de dag, waarop Joël Eikhoff zijne lauweren met u, de dichteres van zijn tekst, deelt."

Zij legde bevallig, veelbeteekenend den vinger op de lippen. De gangbei weerklonk en meldde de komst der veijaringsgasten van de barones Galavera.

HOOFDSTUK XVIII.

Zoo geheimzinnig stil en zonder geluid als het zooeven nog in het tooverrijk van Daphne was geweest, zoo levendig, vroolijk, luidruchtig en opgewekt stroomde nu het leven door de salons, dubbel bont en lustig,

Sluiten