Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar hooger streven den kunstenaar streelt, zoowel als een rijkdom, welks goudbronnen onuitputtelijk vloeien moeten, zooals een blik op de inrichting der staatsiekamers rondom leert.

Of de weduwe van den Consul-Generaal vrij en zelfstandig over een eigen vermógen beschikt, dan of een rijke erfenis van haar echtgenoot wellicht door een paar lastige clausulen de kleine hand der begeerde bindt ?

Met ongeduld zag de componist der Dorpslurley de ontwikkeling van het feest tegemoet.

De gasten der Barones waren voor het grootste gedeelte gerecruteerd uit kunstenaars, uit rijke grootindustriëelen, uit geleerden van goeden naam, uit jonge officieren en verscheidene familiën van grondbezitters, die den winter in de residentie doorbrachten.

Een paar kunstenaars droegen tot opluistering van den avond bij.

De jonge meisjes hadden hem als een soort pretavond opgevat en verrasten het gezelschap met kleine opvoeringen, welke de „goddelijke Daphne in de balkonkamer, in het gezicht van den Akropolis, als de vertegenwoordigster der klassieke schoonheid van Griekenland verheerlijkten.

Barones Galavera troonde als de koningin uit het sprookjesboek onder den geelzijden troonhemel en ontving de huldebewijzen met een bevalligheid en beminnelijkheid, welke bij niemand, zelfs niet in het hart van den zoo menschenschuwen en zwartgalligen Doctor in de philosophie een gevoel van mishagen of een kritiek over zoo groote aanmatiging opwekte.

Voornoemde Doctor, een lang, mager man, met een borstelig uitstaanden knevel, schuine oogen met roode randen en een uitdrukking van wangunst en scherpte in de gemarkeerde gelaatstrekken, had zich door de toeschouwers gewerkt en aan Joëls zijde post gevat.

Zijn pinkende blik, welke de voordrachten volgde, teekende ironie, en de zachte, sarkastische opmerkingen,

Sluiten