Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ook gij, mijn zoon Brutus? Nu, voor den duivel, jelui verblinde menschen, wat heeft dan die geestige vrouw tot hiertoe geleverd? Een paar sentimenteele verzen flanst iedereen nog bij elkander, en als men een hooge schadevergoeding aan den uitgever betaalt, drukt de zwaarbeproefde man uit galanterie voor zulke schoone oogen de zijne dicht! — Doch wat voor uitstekends heeft Daphne anders nog geleverd?"

Joël lachte stil in zichzelf. „Verblinde menschen ! — Waarde Doctor, hoe zullen uwe verblinde oogen nog opengaan en overloopen van rechtmatige verbazing. Dan zullen wij zien, wie tot de verblinden behoort. Dacht gij niet aan de mogelijkheid, dat Mevrouw Daphne onder een pseudoniem kon schrijven?"

„Een pseudoniem? Neen! dat houd ik ook voor ondenkbaar."

„Ik niet!"

„Noem mij een uitstekend letterkundig werk, dat onder een nog niet openbaar gemaakt incognito zijn weg door de wereld heeft gevonden!"

„Gaarne. Laast gij den roman „Spooksels"?

„Neen. Eerlijk gezegd, was hij mij te zoetsappig. Goeie lectuur voor jonge meisjes, — ik houd van wat pikanter saus bij het zuurdeeg van haat en liefde!"

„Nu, dat is een zaak van smaak en een voorrecht der vrouwen, voor hare gelijken te schrijven. In elk geval is de roman de meest geprezene van den laatsten tijd. Waarheen men zich wendt, overal hoort men hem hemelhoog prijzen, en iedereen is overtuigd, dat men met een uitstekend, door God begenadigd talent heeft te doen! De pseudoniem der schrijfster is tot hiertoe nog niet opgehelderd."

De Doctor vouwde de handen om de knie. „En gij houdt het er voor, dat genoemde schrijfster Mevrouw Daphne is?"

„Ik houd het er niet alleen voor, maar ik ben er van overtuigd!"

„Wel drommels! Voor zoover ik de Barones ken,

Sluiten