Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met brillanten zou haar wellicht-aangenamer zijn!"

„Gij spot. Weet gij niet, dat men tot kleine kinderen zegt: „Wie op zijn jaardag ondeugend is, is het het gansche jaar door?"" n

„Moet ik groote baby dat ook ad notarn nemen?

„Och, dat gij een groote baby waart!"

„Nu spot gij insgelijks, — drijft den spot met de weduwe, wier haren weldra grijzen, die zich nog in een lang schort wil droomen."

„Grijze haren bepalen den leeftijd niet!'

„Des te ongalanter van u, naar mijn leeftijd onderzoek te doen."

Hij glimlachte. „Duidt de laurier Daphne dien ook door ringen aan? Laat mij tellen, — hij boog zich voorover, vatte hare hand, keek daarop neder: „vier juweelen ringen en een verbleekte trouwring! Mijn God, hoe akelig jong zoudt gij naar die chonometrie zijn! Zij is niet zoo vertrouwbaar als de mijne!"

„Verraad mij de uwe."

„Zij is zeer eenvoudig. Wilt gij weten, waarom ik u voor zeer oud houd? „Dein Handchen mir, fühlst Du, wie's klopfet hier?" Zóó zingt Zerline en Zerline is jong. Als het in den boezem nog hamert, klopt en trilt, als het vlamt en brandt, haat en bemint, dan is de mensch jong naar lichaam en ziel, waar evenwel slechts een hoopje asch koud en dood als een grafheuvel ligt, daar is de jeugd in de kist gelegd en lang, lang gestorven!" Hij greep ook naar het glas en bood het haar met een betooverenden blik aan.

„Laten wij op lente en jeugd klinken, barones, opdat de dag van heden in waarheid een geboortedag geweest zij, welke in uwe borst een nieuw, jong leven heeft gewekt."

Wederom dat afgematte, treurige glimlachen, maar zij klonk met hem. „Zonderling verlangen!" fluisterde zij, „lente en jeugd evenwel zijn reeds dikwijls het slachtoffer van één enkelen rijm in den lentenacht geworden. Wilt gij mij deze beide Danaërgeschenken

Sluiten