Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wigand, dat zij mij veel opheldert, meer wellicht, dan

J° Jk^begrijp je niet. Ik smeek je, schenk me je

^Se^iiep in gedachten verzonken en Het zich zwaar in den stoel vallen, terwijl Landen aan hare zijde plaats nam en haar hand vriendelijk in de zijne sloot, als gold het een kind, dat een zwaar leed is overkomen, zacht te troosten; hij yermoeddetoch niets anders, dan dat de ruwe behandeling van Eikhoff het hart van het jonge meisje had gekrenkt.

Ik moet erkennen, dat ik hetgeen je voorlaast met zeêr aandachtig volgde." ging hij voort .doch het kwam me voor, dat de inhoud van den bnel zeer

^Sol^gen' keken hem nog onder den vollen indruk der ontsteltenis aan. „Dat was hij ook, o scheen hij mij tenminste toe te zijn. Ik zou zonder eenig het minste erg de mededeelingen over den Griekschen musicus en componist ^ ^ gelezen hebben indien Joëls zonderling uiterlijk mijn verbazmg met had gewekt. Zijn boos geweten evenwel doet mij ni vermoeden, dat bovenvermelde „eenzame en onbekende componist"' in de eene of andere betrekking met hem 3 welke de wereld niet vermoeden moet en mag O Wigand, als mijn vermoeden eens juist was. /-y kromp ineen als door een huivering. ,,

Te vermoeden?" Landen keek peinzend voor zich uit, hij drukte de tanden in de lip. „Het is me eensklaps, alsof ik dat vermoeden met je deel !"

Zij hief levendig het kopje op. „Je begrijpt me

Hij knikte. „Ik heb het nooit kunnen begrijpen, waar Joëls genie, dat de wereld in vervoering brengt zoo plotseling vandaan is gekomen !lkweet toch, wat hij vroeger gewerkt en voortgebracht heeft, doch dat is volstrekt niet in overeenstemming met de muziek

de^O>0Wigandy —" Erika drukte bijna hartstochtelijk

Sluiten