Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ons het genoegen, de Diva een paar hoffelijkheden achter de coulissen te zeggen!" ^

„Ben je gek, oude vriend? Waarom dat?' snauwde

Joël hem gemelijk toe.

„Omdat de juffrouw door het een of ander zeer beleedigd schijnt. Reeds de beide laatste keeren heeft zij de Lurley zoo flauw en met opzet slecht gezongen, dat ik onder het publiek zeer vele afkeurende oordeelvellingen hoorde, niet over de zangeres, maar over hare triviale, draaiorgelachtige partij! Gij weet toch, Mijnheer Eikhoff, dat, wanneer de melodieën in het tweede en derde bedrijf, de beide solo's en het duet, niet zeer vurig en rhytmisch voorgedragen worden, zij zeer licht een triviale uitwerking kunnen hebben, en de Juffrouw scheen de muziek te willen doen vallen."

„De duivel hale die onbeschaamde gans!" riep Joël op de tanden knarsende, terwijl hij alle zelfbeheersching verloor. „Beeldt zich dat eenvoudige persoontje in, dat ik me dag aan dag vóór haar triomfwagen zal spannen ?'

De zaakgelastigde haalde de schouders op. „Gij hebt het kleine duiveltje aanvankelijk te veel verwend, toen heeft zij zich wat in het hoofd gezet. Ja, toen Marva nog de „Marietje" zong heeft die het duet gered, Marva wordt over het geheel zeer gemist. De tegenwoordige Marietje is stijf, leelijk, niemand zal recht voor haar in vuur geraken. Het zou toch beter geweest zijn, dat gij Marva hadt behouden, gij hadt het toenmaals

in uw hand."

„Zoo? die arrogante, vervelende juffrouw," voegde Joël hem honend toe, „die spiegel der deugd, die de heeren met oorvijgen dreigde, als men haar „geheiligde" persoon een stapje te na kwam? Neen, mijn waardste, daarvoor was zij mij te onsympathetisch. Bah, zij intrigeert thans, zij wil zich wreken, daarom hitst zij

de Lurley op!"

„O, neen, daarvoor kenden de dames elkander te weinig. Ik verzeker u, de kleine is woedend, omdat zij plotseling door u veronachtzaamd wordt! Zij zeide

Sluiten