Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daphne zag er zeer schoon en zeer opvallend uit. Aller oogen richtten zich naar het eigenaardige paar, dat elkander zoo ongegeneerd en in het oog loopend groette.

De componist der Dorpslurley wekte steeds een levendige belangstelling in de opera, en de door hem zoo opzienbarend met onderscheiding behandelde dame was onmiddellijk het voorwerp van algemeene opmerkzaamheid.

Daphne bemerkte het en scheen zeer aangenaam daardoor getroffen. Hare teeken- en waaiertaai naar de loge Eikhoff werd voortdurend levendiger en vroolijker, en toen Joël in het eerste tusschenbedrijf aan hare zijde verscheen, beschouwde zij het als iets dat van zelf sprak, dat hij haar na een korte begroeting den arm bood, om haar naar zijn moeder te geleiden.

Doctor Vahlbrecht volgde, terwijl hij zich op zijn sarkastische manier als „ welvoegelij kheidsboeman"

aanduidde. ' ...

Mevrouw de Geheimraad had zooeven Mister Smith begroet en hem tallooze aangename dingen over zijn groote, rozenverkwistende beminnelijkheid gezegd, wat de zoon Albions met zijn stereotypen glimlach geduldig aanhoorde —• daarop wendde Elly zich met een ietwat tooneelmatige levendigheid tot Daphne, om ze op overdrevene manier als de bekoorlijkste van alle godinnen te begroeten.

Mister Smith maakte zich het oogenblik van vrijheid ten nutte, koos zich een stoel in de tweede rij naast Erika, om voor de Barones met stijve buigingen de plaats naast de moeder van den componist in te ruimen. Zóó verlangde het de hoffelijkheid.

Daphne vestigde een doordringenden blik op Erika, die was opgestaan, om evenals Landen voorgesteld te worden.

De schoone weduwe stak het jonge meisje met overweldigende beminnelijkheid de hand toe, maar in de manier, waarop zij een paar woorden tot het nichtje

23

Sluiten