Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar de plaatsen terugstroomende publiek gade te slaan, ging- Mister Smith met onveranderden glimlach voort: „Er zijn vele Duitsche vrouwelijkheden, die hebben

getrouwd naar Engeland!'

Erika's blik vloog in plotselinge verlegenheid naar tante Elly over. Wilde hij haar voorbereiden? Zij knikte onverschillig. — „O ja, er is groot verschil van

smaak in de wereld!" ..

Plotseling keek hij haar ernstig aan. „Gelooft gij, Miss Erika, dat ook ik goed zou kunnen smaken van een Lady ?

Erika proestte in een schaterlach uit, Wigand, die met gekruiste armen naar het gesprek had geluisterd, lachte mede, en Mister Smith scheen zich zeer te verheugen, dat hij een aardigheid had gedebiteerd. Mevrouw Elly evenwel werd door deze vroohjkheid weder aan hem herinnerd, hare beminnelijkheid strekte opnieuw de polypenarmen naar hem uit en riep hem andermaal aan hare zijde.

HOOFDSTUK XX.

Mevrouw de Geheimraad Eikhoff gaf ter eere van

haar nicht een bal.

Men hield zich in de maatschappelijke kringen vast overtuigd, dat dien avond de verloving van Joël met Erika openbaar gemaakt zou worden, want welk doel zon het anders gehad hebben, het jonge meisje, dat alleen met den naam als „nicht" werd aangeduid, doch overigens met de Eikhoffs nauwelijks verwant was, weken lang in het huis te noodigen.

Joël zelf had van haar als eenige dochter en goede partij gesproken, en al behoefde hij ook volstrekt niet op geld te zien, zoo weet men toch, dat geen man, zelfs de rijkste niet, onverschillig omtrent een goede huwelijksgift is.

Sluiten