Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bovendien was Mejuffrouw Koltitz jong en schoon, een lieve en sympathieke verschijning, volstrekt niet met die onervarene meisjes van het platte land te vergelijken, die met haar eigen figuur verlegen zijn en de visch met een mes eten, —- men had op dergelijke buitengewone eigenaardigheden gerekend, naar de beschrijving, welke moeder en zoon Eikhoff vroeger van Ellerndörp hadden gegeven. Het scheen overdreven geweest te zijn, zooals alles, wat in den laatsten tijd in het huis van Mevrouw de Geheimraad gesproken en gedaan werd.

Men had vast op de verloving gerekend en was daarom des te meer uit het veld geslagen, toen men de overgroote onverschilligheid der beide jongelui opmerkte.

Joël had nauwelijks een blik voor de cousine en Erika scheen zich voor alle andere menschen meer te interesseeren, dan voor den componist der Dorpslurley.

Desniettegenstaande scheen deze zoo zenuwachtig opgewonden en verstrooid, dat men op de eene of andere gewichtige oorzaak verdacht kon zijn.

De nieuwsgierigheid werd bevredigd, toen tamelijk laat, bijna als laatste der genoodigden, een nieuwe persoonlijkheid in den kring der bekenden „stralend" binnentrad!

In een tooverachtig toilet, fonkelende van diamanten,, ruischte Daphne over den drempel. Zij had verstand en tact genoeg, het vreemde gezelschap eerst te willen leeren kennen, vóór zij door de eene of andere buitensporigheid wellicht den nijd en der ijverzucht vat gaf; zij had hare Grieksche kleeding versmaad, alleen het kopje was en bleef „antiek!"

Desniettegenstaande was hare verschijning buitengemeen en interessant. De kostbaarheid van haar toilet ging hand aan hand met den degelijksten smaak, en ofschoon ook niemand recht wist te zeggen, waarin het eigenaardige van haar voorkomen bestond, over-

Sluiten