Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Miss Erika zegt, dan moest ik spreken met Mevrouw de Geheimraad, en heimelijkheid was zedeloos in Germany. Dus houd ik een geopende toespraak, ofschoon het niet is zeer aangenaam. — Dear Miss is Eikhoff zult gij mij toestaan te zeggen van mijn liefde!"

Mevrouw Elly slaakte een zachten kreet en verborg het gelaat achter den waaier, de beweging harer hand nam de spreker evenwel voor een teeken van toestemming aan en ging kalm voort, terwijl de kleine kring om de tafel, onbewegelijk en sprakeloos door dit onverwachte tooneel, met nieuwsgierig groote oogen den afloop verbeidde.

Mts sis Eikhoff gij waart steeds van groote,

moederlijke goedheid tot mijn persoonlijkheid, en al kon ik ook niet maken een begrip, waarom het geschiedde voor mij jonges, zoo weet ik toch, dat Missis Eikhoff is een mama for Miss Erika en een achtenswaardige lady for mij."

Hij haalde diep adem — Elly evenwel hief eensklaps het hoofd op en staarde hem overbluft aan. „Moederlijke vriendin! — achtingswaardige lady? dat zijn zonderlinge aanduidingen voor de toekomstige bruid.

„Daarom wil ik doen, wat Miss Erika gebood en wil bij Missis Eikhoff in dit uur aanhouden om de hand van Miss Erika. Ik bemin ze moorddadig. — Well."

Een zachte kreet. — Mevrouw de Geheimraad liet zich achterover in de sophakussens zinken. — Zij drukte de handen tegen het hart en steunde: „Water — water — ik sterf!"

Een wild door elkander vliegen. Mister Smith trad hoffelijk achteruit, vermits hulpvaardige handen het kostbare toilet der gastvrouw, alsmede haar kapsel en gelaat onder water zetten.

„Ongelukskind, wat heb je uitgevoerd?" riep Joel, zijn van haat fonkelenden blik op den huwelijkscandidaat vestigende.

„Sterft zij werkelijk?" vroeg Smith voorkomend.

Sluiten