Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Doctor trok een ietwat bedenkelijk gezicht.

„Blijf. — Hoe heeft mijn zuster die onstuimige handelwijze opgenomen?"

Joël staarde hem verbluft aan. „Zij liet zich niet uit, zij rukte zich uit mijne armen en ontvluchtte.

Vahlbrecht schudde ernstig het hoofd. „Zij scheen me toe in de hoogste mate opgewonden te zijn! Eikhoff, lieve, jonge vriend, hoe kunt gij ook zoo overmoedig bij een vrouw als Daphne handelen? Bedenk eens, hoe naamloos verwend de aangebedene, veel begeerde is, hoe wantrouwend zij door die overgroote vereering der mannen is geworden!"

„Rekent gij mij zoo geheel en al onder dat soort, die aan uw zuster niets meer en niets minder kunnen aanbieden dan prozaïsche alledaagschheid ,J"

„Neen, zeker niet. — Als iemand uw hooge eigenaardigheid, uw onsterfelijk meesterschap waardeert, dan ben ik het, en ik meen me niet te bedriegen, als ik ook bij Daphne bijzondere belangstelling in u waarnam. Gij zijt sinds langen tijd de eerste, die in staat was, het koude, — zooals ik reeds zeide, wantrouwende hart der jonge vrouw te verwarmen!

„Daarop bouw ik ook en vertrouw mijn goed gesternte, dat mij ook op dit gebied zal gelukken, wat anderen mislukte. Doch waarom legt gij er zoozeer de nadruk op, dat Daphne wantrouwend is? Welken grond heeft zij daarvoor? In welk opzicht wantrouwt zij de mannen? Houdt zij ons voor tirannen, voor woestelingen, voor karakterlooze zwakkelingen of voor egoïsten ?"

„Met het laatste woord slaat gij den spijker op den kop. Voor egoïsten! In zekeren zin, ja! Laat mij eerlijk en oprecht tegenover u zijn, want gij ziet in mij een bondgenoot. Als ik Daphne een man zou gunnen en mijzelven een zwager toewenschen, dan waart gij de eenige, dien ik het volste vertrouwen en de oprechtste sympathieën zou toedragen. Ik zou zelf niet weten, wat mijn zuster meer zou kunnen verlangen. Gij zijt

Sluiten