Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het gold, zijne eigene wenschen te vervullen, en Mevrouw Elly was trotsch en ij del op haar beroemden zoon, omdat hij aan haar eigene persoonlijkheid het vurig begeerde relief en de positie der geestige, gevierde „madame mère" gaf.

Bij alle opmerkzaamheid en alle vergoding, welke moeder en zoon elkander bewezen, was toch de zelfzucht en de eigenliefde alleen de drijvende kracht, want voor inderdaad diepe en liefdevolle indrukken waren beiden veel te oppervlakkig en ongevoelig aangelegd. Zij hadden het gevoel van innig vertrouwen, echte, ware liefde ook nog nooit gemist, tot op het oogenblik dat Mevrouw de Geheimraad zich door de meer dan onverschillige houding van Joël toch diep beleedigd en gekrenkt gevoelde.

Toen Mister Smith haar, volgens haar inzicht, zoo doodelijk had beleedigd, hield zij zich overtuigd, dat Joël zulk een blamage streng zou wreken, daar hij evenwel met een ietwat ironischen glimlach verzekerde, „dat hij toch van een man geen rekenschap kon vragen, omdat hij, in plaats van zijn moeder, een jong meisje wilde huwen, en niets anders had misdaan, dan bij de „vice-mama" de hand van de pleegdochter te vragen" — toen voelde zij zich door hem bijna nog zwaarder beleedigd, dan door den trouweloozen Engelschman.

Al haar wrevel keerde zich nu tegen den zoon, die het niet der moeite waard achtte, zich voor de gekrenkte eer der moeder in de bres te stellen.

Zij nam om zoo te zeggen als verzet tegen haar persoon op, dat Joël eensklaps zoo hals over kop wilde trouwen.

Waarom dat? — Om haar op den achtergrond te schuiven ?

Wat ontbrak in een huis, waarin zij onberispelijk de honneurs waarnam? Niets. — Waarom verlangde hij plotseling naar een vrouw, hij, die steeds met den echt en het „zich voor eeuwig binden" gespot en gelachen had? — Ter wille van het geld? — Hij

26

Sluiten