Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schooner, betooverender en geraffineerder dan ooit, stond Daphne tegenover hem.

Niet eenvoudig en blozend, als een beschroomde verloofde, zelfs in dit oogenblik moest een kleine goed ingestudeerde komedie de reine wijding eener

verloving in het stof sleuren. _ .

Daphne's lenige gestalte verhief zich uit een laurier-

De met groen loof bedekte takken omhulden haar tot de knieën, terwijl enkele takjes ook het bovenlij om traven, alsof juist op dit oogenblik de huiveringwekkende toovermacht van Gaea in staat was, de vluchtende schoone in een laurier te veranderen.

Dezen keer evenwel verborg de preutsche Daphne haar gelaat niet angstig toornend voor Apollo den vervolger, integendeel, zij strekte verlangend, met een blijden glimlach, geheel liefde, geheel overgave, geheel en al de zijne, de armen naar hem uit.

En zooals het er zeker op was toegelegd, werkte

het bekoorlijke beeld. .

Met een zachten, half verstikten kreet van gloeienden hartstocht stormde Joël de geliefde tegemoet, sloeg onstuimig de armen om haar en ontrukte haar aan het groene tooverloof, om haar juichend als een verwonnen kleinood aan de borst te drukken.

Daarnaast, achter golvende zijden gordijnen, weerklonken de heerlijke wijzen der Dorpslurley, en Joel was alleen met de verloofde, een door de overwinning bedwelmde Apollo aan de voeten der overwonnene Daphne! — Welk een overstelpende Meimaand van liefde in het geurig tapijtenvertrek, terwijl daarbuiten vóór de vensters de sneeuwvlokken dwarrelden en bittere koude elk knopje met dood en verderf bedreigde, als het al te voorbarig vergeten mocht, dat zonder de zon, de groote schitterende zon van ware helde, geen

lente kan bestaan! _ .

Toen de eerste roes der verrukking was bedaara, toen de overprikkelde fantasie geen woorden en ver-

Sluiten