Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrouw nam deze mededeeling ietwat ontstemd op. Parijs beviel haar zoo goed, dat zij het liefst het huishouden in de plaats hunner woning voor goed zou opbreken om voortdurend in een hotel te leven, — Eikhoff brengt haar aan het verstand, dat dit met het oog op zijn werk onmogelijk is. Hij heeft behoefte aan een gastvrij salon, zooals zijn moeder dat had, om een zeker eerstesoortspubliek aan te kweeken en verkeer met invloedrijke en toongevende personen te cultiveeren. Ook kon hij onder dat eeuwig hotellawaai onmogelijk gedachten verzamelen en met een compositie opschieten.

Daphne onderwierp zich zuchtend. „Was het niet ter wille ^van het geld! ter wille van de hooge ontvangsten!" — zeide zij gemelijk, „dan zou het zelfs m den droom niet in me opkomen, me met de „Melusine" af te martelen, — doch uit liefde voor jou zal ik het doen."

Zij keerden naar hun vaderland terug.

\\ elk een doodelijke verveling na het roezemoezige leven vol Parijsche afwisseling!

Daphne reed visites, — doch wie was in dezen vergevorderden lentetijd thuis? Wie gaf nog feesten en partijen? — Niemand.

De schouwburgen stonden ook ten deele leeg en verveelden haar — met concerten had zij nooit gedweept. Hare schoone salons bekoorden haar niet meer, sinds de schaar der courmakers daarin ontbrak, — en wat het ergste was, — ook tante Giulia ontbrak. Moest Mevrouw Eikhoff zich misschien zelve om de huishouding bekommeren? — Belachelijk.

Het eerste vrij heftige echtelijk geschil had plaats, toen Joël tegen het etensuur de eetkamer binnentrad en geen middagmaal gereed vond.

„De huishoudster was uitgereden, om bij een doop tegenwoordig te zijn, het brutale mensch had beslist, dat Mijnheer en Mevrouw maar eens in een hotel moesten gaan eten!' — Daphne lachte er om, Joël verkeerde in een geprikkelde stemming en werd

Sluiten