Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alleen de bedenkelijke gedeelten van den zeer onbeduidenden tekst schenen met belangstelling en zorgvuldig uitgewerkt te zijn en beloofden een weinig dramatisch succes.

Nu, de beide andere bedrijven zullen zeker des te beter worden.

Den volgenden dag wachtte Joël te vergeefs op zijn ontbijt. Hij tierde en ontbood de keukenmeid in zijn kamer.

Het meisje keek hem onbeschaamd aan.

„Neem ons niet kwalijk, mijnheer Eikhoff, we zijn thans een verreljaars lang hier in huis en hebben alles, wat we op de tafel van Mijnheer en Mevrouw brachten, in de winkels op crediet moeten halen. Nu willen de menschen evenwel eerst eens geld zien, vóór zij verder borgen. Veroorloof me ook op te merken, dat tot nu toe nog geen van ons dienstboden een penning loon heeft uitbetaald gekregen."

Joël werd doodsbleek. „Wat? heeft Mevrouw daar niet voor gezorgd?" vroeg hij met trillende lippen.

Het meisje haalde spotachtig de schouders op. „Mevrouw, die bekommert zich om ons noch om de huishouding, die laat alles in de war loopen. Vroeger heeft de Barones er voor gezorgd, doch sedert die uit het huis is, zit de kar in de modder."

Joël bedwong zich. „Ga. Heden nog zullen alle rekeningen voldaan en uw loon uitbetaald worden."

Toen hij alleen was, greep hij, bevende van woede, het eerste het beste voorwerp en smeet het op den grond. Als een razende liep hij in de kamer rond. Daarop drukte hij de tanden op elkander en « liep naar Daphne.

De bediende hield hem onderweg staande en diende den eigenaar van het huis aan.

„Wat moest die van hem hebben?"

Hij ontving hem in zijn werkkamer.

Hoffelijk, maar zeer beslist trad hem de oude heer te gemoet. „De huur was sinds een half jaar, sinds

Sluiten