Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de bruiloft van het jonge paar, niet betaald. — Heden, op den eerste der maand, nam hij de vrijheid te informeeren, hoe Mijnheer Eikhoff deze zaak dacht te regelen? Het was volstrekt tegen zijne principen en in strijd met het huurcontract, dat de betaling zoolang werd uitgesteld, en alleen de hoogachting voor den beroemden naam van den Heer Eikhoff had hem weerhouden, hem reeds vroeger een aanmaning te doen toekomen. Thans had hij zelf verscheidene groote betalingen te doen en had hij behoefte aan de huur, welke reeds tot een betrekkelijk kapitaal was aangegroeid !

Joëls hand, welke op de stoelleuning rustte, beefde. Hij hield zich evenwel volkomen rustig. Hij verzocht het hem niet ten kwaden te duiden, dat hij door een misverstand zoo lang in onwetendheid was gelaten. Zijn vrouwtje, aan wie was opgedragen, alle mogelijke rekeningen te ontvangen en te betalen, had, helaas! verzuimd aan dien plicht te voldoen, daar zij zich nog nooit met dergelijke zaken had bemoeid. Hij bedankte hem voor de mededeelingen en zou heden nog de achterstallige som door zijn bankier laten vereffenen.

De huisheer bedankte met beleefde woorden en vertrok.

Niet in staat zijn ontroering te beheerschen, wierp Joel zich op een stoel. Vóór zijne oogen flikkerde het, een gevoel van woede snoerde hem de keel toe. Wat moest dit alles beduiden? Waarom dacht Daphne er niet aan, ook maar een enkele van die huishoudelijke uitgaven uit haar zak te betalen? Hoe was het mogelijk, dat zij de geheele huishouding in de war liet loopen en vergaan, zonder er ook maar naar te vragen? Zij kende en begreep den plicht van een huisvrouw niet, dat had zij, helaas! zelf erkend; des te meer moest zij zich moeite geven, om het verzuimde in te halen.

Wat deed zij den ganschen, langen dag? Zij sliep, lag traag en lui overal op de divans, snoepte banket en vruchten en las romans.

Sluiten