Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de bede om inlichting, hoe hij zich deze en gene partij

gedacht heeft. _ .. .

Er wordt nog allerlei bij de repetities gewijzigd. De Melusine heeft zich een paar keeren zeer ernstig beklaagd, dat hare partij zulke schaamteloosheden bevatte, dat zij dringend verzocht ze te veranderen. Joël beet zich op de lippen. Daphne is al te realistisch geworden en heeft de diepte der liefde niet altijd op de hoogte der idealistische kunst weten te houden. De rozeroode sluier ontbreekt, welke de naakte waarheid omhult, welke anders ruw en afstootend werkt.

En al nader en nader komt de gewichtige avond.

Joël mist meer dan ooit het gastvrije huis zijner moeder.

Mevrouw de Geheimraad had er den slag van, haar zoon in de oogen der wereld te verheffen en te dragen ; zij bouwde voor hem met waardige handen het altaar, waarop de groote menigte haar wierook strooide. Dat verschafte een zeker en vertrouwbaar publiek voor een première. — Thans was de schaar der aanbidders verstrooid en verdwenen als kaf vóór den wind. De verwende, zijn levenlang gevierde en aangebeden man ervoer het eensklaps, hoe eenzaa.m hij geworden was. Niet eens zijn vrouw staat in dit uur van onbeschrijfelijke spanning aan zijne zijde.

Ternauwernood schrijft Daphne hem de onvermijdelijkste brieven. Zij amuseert zich oogenschijnlijk voortreffelijk en houdt er niet van, zich achter de coulissen over „het zijn of nietzijn" der Melusine te beangstigen. Aan zijn moeder heeft hij volstrekt niets van de opvoering meêgedeeld. Ook met haar bepaalt het schriftelijk verkeer zich slechts tot zeer vluchtige briefkaarten.

Weinige dagen vóór de opvoering wordt er storm geluid aan de voordeur.

De bediende dient bij den Heer Eikhoff den schouwburgagent aan. Joël ontvangt hem. Een blik op het opgewonden en ontstelde gelaat van den man zegt hem, dat hij geen blijde tijding brengt.

Sluiten