Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

af en voerde hem op verkeerde, kronkelige paden, tot in zijn verderf. Een ongelukkig gesternte staat boven zijn hoofd, een Kaïnsteeken op zijn voorhoofd.

Kan het uitgewischt worden? Hij zal zich vastklampen aan de onschuldigen en rechtvaardigen, en hun genadezon zal ook hem beschijnen.

Daar schieten stralen hem tegen uit het heerenhuis, het eerste licht. Loom verheft Joël zich en stapt op zijn doel af.

De geurige zomernacht omgeeft hem, geen mensch, geen geluid rondom.

Dc deur der veranda staat open, de lamp brandt in de woonkamer, stemmen klinken in de stilte naar buiten.

Zacht treedt Joël nader, gaat zonder gedruisch te maken de stoeptreden op en werpt een blik in het gezellige vertrekje.

Hij krimpt als onder een doodelijken stoot ineen. Wigand houdt Erika's gestalte, welke zich teeder tegen hem aan vlijt, in den arm en kijkt met schitterende oogen in haar verhit gezichtje.

„O, jij lieve, zoete onschuld!" roept hij opgewonden uit, „hoe zou ik, armzalig mensch toch toornig zijn, als Gods genade het hoofd mijner vrouw met den kostbaarsten krans heeft getooid! — O Erika, hoe heb je vroeger mijne woorden verkeerd verstaan, hoeveel reine, hooge vreugde onthield je me, toen je me de ware schrijfster van „Spoken" en der „Dorpslurley" verzweegt!"

Zij slaat den arm vaster om hem en ziet glimlachend tot hem op. „Je hadt geen bijzonder gunstige opinie omtrent schrijfsters, en Barones Galavera had bovendien je smaak in blauwkousen bedorven, daarom wilde ik eerst je meening omtrent de kleine huisvrouw van Ellerndörp vast en goed doen worden, vóór ik je mijn geheim openbaarde. -— Heb je gedurende den tijd van ons huwelijk er iets van gemerkt, dat ik dit nieuwe boek schreef?"

Sluiten