Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrijheid was gelaten, en het hun vergund ware geweest, om op een minder strenge wijze te gehoorzamen, zouden zij zeker niet ter dood gebracht zijn, maar waren door dit middel ontsnapt. Maar zij gevoelden de noodzakelijkheid van tot het einde vol te houden, en de volle en geheele waarheid te verkondigen, zonder eenige terughouding. Zelfs wanneer zij den dood konden ontkomen door een paar woorden op een stuk papier te schrijven, hebben zij liever den brandstapel willen bestijgen waar de vlammen hen hebben verteerd. Dat is het soort vau getuigen waaraan de Heer behoefte heeft; het moeten menschen zijn, die voortdurend en overal aan het werk zijn, altijd getuigende. — Altijd? zegt gij; —ja altijd, omdat er altijd schepselen zijn, die sterven en verloren gaan in de zonde. Gij ontvangt een brief die u mededeelt, dat iemand uwer bekenden gestorven is, die twee of drie dagen geleden nog gezond en wel was! En gij roept uit: „O! wat zou ik er niet voor geven hem nog eenmaal te mogen toespreken!" Maar het is te laat! En waar is deze ziel nu? Waar is hij, deze vriend of bloedverwant? Indien hij gestorven is zonder vergiffenis ontvangen te hebben, zonder gered te zijn, waar is hij dan?

Er was een tijdperk in mijn leven, waarin deze gedachte mij zoo ter neer drukte en zoo verontrustte, dat ik dreigde het verstand er door te verliezen. Ik bracht nachten slapeloos door bij de gedachte aan het lot van hen, die sterven zonder zaligheid. Waar is hij nu ? Alleen deze bloote gedachte doet sidderen! Het was dan ook, na hierover nagedacht te hebben, dat ik

Sluiten