Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is en als 't aangenomen werd, een getrouw woord zou blijken te wezen.

Gemeente, God heeft mij bewaard van, opzettelijk althans, iets anders te prediken dan dat getrouwe woord, dat alle aanneming waardig is, dat Jezus Christus in de wereld is gekomen om zondaren zalig te maken. En ook nu, de laatste maal, wensch ik niets anders te doen. Want dat woord opent den toegang tot Gods binnenste heiligdom, tot Gods gemeenschap, tot Gods hart, ook voor den schuldigste en den onreinste, en sluit niemand uit dan wie door ongeloof' zich zeiven uitsluit. Daarom : wat mijn eerste woord was in de Evangelie-bediening, dat moet thans ook mijn laatste hier zijn. En wat Mozes eens sprak tot Israƫls kinderen ten opzichte van het Pascha, dat God voor hen had ingezet, dat voeg ik er heden aan toe ten opzichte van dit apostolische woord: leg deze woorden in uw hart en in uwe ziel, en bindt ze tot een teeken op uwe hand; en dat zij u tot voorhoofdsspanselen zijn tusschen uwe oogen ; en leert ze uwen kinderen, sprekende daarvan als gij in uw huis zit, en als gij op den weg gaat, en als gij nederligt en als gy opstaat, en schrijft ze op de posten van uw huis en aan uwe poorten en vergeet ze niet. Vergeet het niet, al ware het ook dat de wijsheid en de wetenschap zich vermenigvuldigen en uw hart met twijfel vervullen. Vergeet het niet, ook als de jaren voorbygaan en de herinnering zwakker wordt. Vergeet het niet als de smart u het harte verscheurt, als de schuld u bezwaart en de zonde u benauwt, vergeet het niet alsdevreeze des doods u beangstigt. Vergeet, zoo het moet, wat u tot vreugde was in dit leven. Vergeet zoo het moet, wat menschen u aandeden, wat menschen u beloofden, wat menschen u verzekerden. Vergeet des noods mij, die het woord des levens u bracht, maar vergeet dit

Sluiten