Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In 1875 heeft men in Engeland de wet op de textielindustrie verscherpt en op ruim 8 uur gebracht, wel niet met zulke gunstige resultaten voor de productie als den vorigen keer, maar toch met zeer weinig verlies. De wevers werken in Engeland thans 56 uur per week, de mijnwerkers veelal 7 a 8 uur per dag. 1)

In ons land begint de beweging voor een verkorten arbeidsdag zich ook te doen gelden. Noodig is deze zeker, want over het algemeen is die werkdag ongetwijfeld te lang, gemiddeld 11 uur en voor vele vakken veel langer. Waar men echter ook ten onzent een-kortoren werkdag aandurfde, kwam men evenals in het buitenland „tot de overtuiging dat deze verandering de productie ten goede kwam."

Onze groote Twentsche fabrikanten zagen in, dat in een arbeidsdag van 10 uren het maximum van productie bereikt kan worden.

Dit blijkt uit de verklaringen van den Heer C. T. Stork uit Oldenzaal voor de Enquête-commissie, van een lid der firma J. T. Scholten & Zonen te Enschedé en van een lid der firma H. Willink & Co. te Winterswijk. Stukwerkers aan de Hilversumsche stoomspinnerij en weverij kunnen in 11 uur evenveel verdienen als vroeger in een dag van 12 a 13 uur. Aan de Deventer-tapijtfabriek is de productie na verkorting van den arbeidsdag met 1 uur dezelfde gebleven. In de spinnerij en weverij te Veenendaal werden de wekelijksche werkuren van 72. op 62^ teruggebracht en op dezelfde weefgetouwen werd 20 % meer geproduceerd dan vroeger — en deze opsomming van Nederlandsche ondervindingen in dezen tak van industrie ware nog geruimen tijd voort te zetten. — 2).

In de bestekken voor het Rijk, voor de Departementen van Justitie (1891) en van Handel, Waterstaat en Nijverheid (1899) werden bepalingen opgeno-

ï). APdeze cijfers en feiten zijn ontleend aan John Rae: FAght Hours for Work.

2). Mr. Gr. M. Den Tex, Arbeidsduur en Drankmisbruik. (Bladzijde 10).

Sluiten