Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opgaan in een doodende routine, waar voor hooger leven geen plaats is.

„Och, voor ons soort menschen is er voor die dingen geen tijd," is mij meer dan eenmaal gezegd als ik er op aandrong dat men toch niet alleen voor het tijdelijke zoude leven. Natuurlijk heb ik dit tegengesproken, maar is helaas de verzoeking om zoo te spreken, in menig leven niet zeer groot'?

„Werkt niet om de spijs die vergaat, maar om de spijs die blijft tot in het eeuwige leven," heeft onze Heiland gezegd (Joh. 6 : 27). Er zijn er, die dit toepassen ook in het drukste arbeidersleven, maar maken onze hedendaagsche toestanden dit niet buitengewoon moeilijk'?

Daarom, indien verkorte arbeidsduur langzamerhand ingevoerd wordt, legt dit aan den anderen kant, ons Christen-onthouders, weer verplichtingen op.

De arbeider zal zijn tijd niet zoo verkeerd gebruiken als velen meenen, maar laat ons hem helpen om hem goed te gebruiken.

Veel wordt er gedaan, vooral in de grootere plaatsen in Toynbee-lokalen, volkshuizen, bibliotheken, leeszalen, om den arbeider in zijn vrijen tijd gelegenheid te geven zich te ontwikkelen en op menige plaats wordt er nog te weinig gebruik van gemaakt omdat de arbeider zoo weinig vrij is.

Hoeveel sympathie wij ook met die pogingen mogen hebben , moeten wij het toch betreuren dat er van Christelijke zijde niet meer in die richting wordt gedaan.

Wij Christenen moesten vooraan gaan , wij die ons noemen naar Hem den nederigen timmerman van Nazareth; de werkman moest ons boven alles ter harte gaan.

Niet alleen zijn verstand te ontwikkelen, zijn kennis te vermeerderen, niet alleen hem een wijden horizon te geven zij ons doel, maar bovenal ook hem iets te geven voor zijn hart.

Onze volkskoffiehuizen , waar dikwijls zulk een gezellige, opgewekte toon heerscht, zijn een stap iu de goede richting. Mogen zij spoedig vermeerderen! En

Sluiten