Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar alleen een enkel oogenblik de zaak te bezien van de zijde van den werkman, van de zwakkere partij.

Vragen wij ons eerlijk af, of veel van die loonen, die als „voldoende," soms als „goed" worden beschouwd inderdaad toereikend zijn'?

Ik vraag niet naar weelde, zelfs niet naar geoorloofde genietingen, maar naar het allernoodzakelijkste. Rekenen wij globaal dat een gezin, in de steden althans, aan voeding noodig, absoluut noodig heeft ƒ1 per hoofd en per week. Waarlijk geen te hooge eisch! Stel u nu voor een gezin van man, vrouw en 6 kinderen tusschen 1 en 12 jaar, waarlijk geen zeldzaamheid in onze arbeidende klassen, ƒ8 zou hier enkel aan voeding noodzakelijk zijn, voeg hierbij f2 humen dan hebben wij noch ziekenfonds, noch begrafenisfonds, noch iets voor kleeding gerekend. Wij mogen dus gerust zeggen dat /'ll arbeidsloon voor den man absoluut noodzakelijk is zal hij zijn gezin kunnen onderhouden en de vrouw niet genoodzaakt worden door uit werken te gaan haar gezin te verlaten. Zijn er 8 kinderen dan zoude ƒ13 noodzakelijk zijn.

En hoort men niet dikwijls ook welmeenende menschen zeggen, dat ƒ8 a ƒ 10 voor een arbeidersgezin (met veel of weinig kinderen daar denken zij niet altijd aan) toch waarlijk wel voldoende is. Hebben zij die zoo spreken, wel eenig besef van de dagelijksche zorgen van een arbeidersgezin'?

Hier komt de wensch van John Woolman, een vroom A.merikaansch Quaker uit de 18e eeuw bij mij op: „ Konden de rijken maar eens eene wijle in de plaats der armen komen!"

Ik weet dat er werklieden zijn, die ƒ12, ƒ13 en meer weekloon ontvangen, maar bij de groote meerderheid is het öf minder, öf afgewisseld door angstige tijden van werkeloosheid, die hun schaduw werpen ook over den beteren tijd.

Bij menig gezin zijn alle overige maanden nauwelijks voldoende om de, schulden van de wintermaanden af te doen.

Sluiten