Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vlucht nemen tot de flesch, die voor een oogenblik de ellende doet vergeten?

Ik weet, als Christenen gelooven wij - en Goddank wij zien het telkens — dat de mensch onafhankelijk is'van de omstandigheden, dat God hem genade kan geven om in dit alles „meer dan overwinnaar" te zijn. Maar mogen wij hiervan misbruik maken door rustig met de armen over elkander te gaan zitten met de woorden: Indien een man bewaard moet blijven voor de kroeg, dan zal God het wel doen ook onder de ongunstigste omstandigheden?

Gemakkelijke theorie. Zeker, God kan het doen. Hij heeft ons niet noodig, maar is het niet de hoogste eer Zijne medewerkers te mogen zijn?

Maar wat kunnen wij doen, juist in deze alles beheerschende loons-quaestie?

De volgende antwoorden dringen zich aan mij op. Grootendeels gelden zij ook voor de arbeidsduurquaestie.

1°. Mochten er werkgevers onder mijne lezers zijn, zoo kunnen deze zeer veel doen, allereerst door met hun geweten en menschelijk gevoel te rade te gaan en zich voor God af te vragen of het betaalde loon den arbeider met zijn gezin, huisvesten, voeden en kleeden kan en of het eenigszins evenredig is aan de winst die er uit den arbeid wordt getrokken — tevens of de arbeidsduur niet zonder schade zoude kunnen worden verkort.

Zouden vele werkgevers niet langzamerhand tot een minimum loon van 20 cents per uur kunnen komen, althans in onze grootere steden. Dit geeft bij 10-urigen werkdag (de 8-urige zal wel vooreerst nog niet worden ingevoerd!) ƒ12.- per week. x) Bij

i). Hoe laag onze Nederlandsche loonen zijn, ziet men, als men ze bijv. met die aan den Engelschen werkman uitbetaald vergelijkt. In Juni 1890 was het erkende minimum loon in Londen voor steenhouwers 45 (Ned.) Cents, voor timmerlieden 45 Cts. voor metselaars 45 Cents, voor schilders 40 Cts., voor witters 40 en voor loodgieters 50 Cts. per uur.

(Rapport over geschiedenis, inhoud en werking van bepalin-

Sluiten