Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oude theeblaren van gisteren uit het kannetje; pompte even, — haar rok tusschen haar beenen ingeduwd voor 't natworden, — en een dikke straal water gutste en spetterde over oud-grootjes handen, die 't theepotje ijverig schoonwreven... 't Water spatte ook over poes, die meêgeloopen was en nu met nijdig schuddenden kop verschrikt wegsprong. Sientje moest even lachen om dat dwaze gespring van d'r poes.

„Kom nou maar gauw..."

Poes trippelde vooruit, Sientje volgde langzaam. Ze was van morgen het eerst op van al de zes buurvrouwen: alle gordijnen waren nog gezakt. Hoe konden die menschen nou zoo lang in d'r bed blijven legge.. . met zulk prachtig weer en dan met Paschen.. . Neen, hoor, ze was nou maar wat in d'r schik, dat ze er zoo vroeg uit was. Hè, 't was ook zoo'n mooie dag, een echte, ouwerwetsche Paschen...

Oud-grootje voelde een stille, maar groote vreugde in haar opleven, wist zelf niet waarom. Even stond ze stil, keek naar de kerk, met den klimop, waarin de vogeltjes morgenfeest vierden en waarop de zon duizend vochtig glinsterende plekjes deed wiegelen, keek naar de zonnig-blauwe lucht en in haar ziel was een gebed van blijde dankbaarheid aan haar Heer ...In de verte in de stad rommelde een melkstel voorbij, blafte een hond.

Of 't nu kwam van 't lekkere slapen van vannacht, of van 't vroege opstaan, of van 't kopje thee, waarin ze zoo'n grooten trek had, of van 't mooie weer... dat wist ze niet; maar ze wist wel, dat ze van morgen heel blij en tevreden was, dat ge ziel} zoq ecfyt-lekker voelde3 veel lekkerder d^rj

Sluiten