Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hè, als dat nou 'es haar joggie geweest was!. Wat zou dat aardig geweest zijn. .. Maar kun-je begrijpen. .. in geen vijf weken al.. * Ja, t was verdrietig hoor, heel verdrietig.

Oud-grootje schudde 't hoofd: de blijde glans in haar oogen was versomberd.

Vörtmake moest ze, dan vergat ze de narigheid

wel...

Maar toch... Verleden jaar dan, he... toen had-ie bij d'r geslapen met Paschen en toen had ze hem 's morgens zoo lekker vertroeteld onder de warme dekens en hem een kopje thee op bed gebracht, met een beschuit en met lekkers... en toen had-ie bij d'r gezeten aan de tafel, en. .. Nou, toen had-ie 't goed bij d'r gehad, 't Was ook zoo'n lief joggie. Maar zij had het toen ook goed gehad... O, wat was dat een mooie Paaschniorgen geweest; wel wat druk, maar dat gaf niks... En nou? Nou moet je zien, dat 'n buurvrouw d'r joggie wèl komt en dat je eigen joggie. .. 't Is om te huile, ja...

't Verdriet in oud-grootje's hart won het van d'r blijdschap, maar — ze verzette zich, wilde niet toegeven aan dat verdrietig gevoel.

Vórtmake moest ze...

En het kerkboek kwam op tafel, het oude, langgebruikte, met de verrafelde gouden snêe, dat oud-grootje wel niet meer lezen kon, maar dat ze toch trouwe mêe nam,... en een schoone zakdoek, netjes er bovenop gevouwen,... en twee dikke pepermunten... en kerkcenten : een vierduitstuk voor 't eerste zakje en een cent voor 't tweede... en d'r bril...

Sluiten