Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

klonk 't nog altijd, als in dien vreemden droom.

Ja 't was waar ook, ze mocht nou niet langer wegblijve; de kinders hadden nou d'r Opoe iii zoo lange niet gezien, d'r eige ouwe Opoe... Wat zouden ze blij zijn, als 't ouwe mensch er weer was.

In Sientje gloeide een wondere blijdschap op, warm en groot: D'r kinders, d'r eigen lieve kinders zou ze nou straks weer bij d'r hebbe, dicht tegen d'r 'an, allebei... Z66 ja, hun kopjes tegen d'r borst... En Oud-grootjes armen strekten zich uit, als wilden ze die heerlijke vreugde nu al omvatten.

Haastig tippelde ze weer verder, zou nou maar in eens doorbijte, wel ja... Ze zouden d'r daar niet opete! Als Jan nou maar niet zoo stug deê, zie je, dat kon ze nooit goed vele... Zouden ze nou al gegeten hebbe? 't Was twee uur.

„Even wachte, even denke nog..." In den stal hoorde ze een paardepoot klotsen tegen 't houten beschot, schrok er even van.

Zou ze nou maar doorloope? Ja maar, zie je, wat zou ze nou 't eerst zegge!' Dat had ze nou al zoo lang loope bedenke en nou wist ze nog niks.. .

Ze moest dan maar zegge: „Nou, jullie late je aan je ouwe moeder ook niks gelege legge, — 't is 'n schande..." of, — neen, dat was heelemaal geen goed begin. Of — ze zou zegge: „kek, daar ben ik nou, 'k zal dau de minste maar weze". . . of — neen, dat deugde ook niet. Neen, ze wist het niet, dèr!

Vooruit nou maar, 't kon d'r niet schele ook.. . Straks nog, thuis, had ze zoo goed gedurfd, en had ze 't zoo goed geweten, dat 't een valsche Paschen zou zijn, met kwaadheid in d'r hart; dat ze niet langer haatdragend mocht wezen. En nou ? Nou was

Sluiten