Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de rechter het te nemen besluit in zijn vonnis mag vaststellen, als de wet aan het vrije goedvinden der administratie niet de minste ruimte laat. Dientengevolge zullen bijv. de meeste besluiten, rakende aanslag in eenige belasting of strekkende tot uitvoering der Ongevallenwet, op ingesteld beroep, door den rechter zelf kunnen worden gewijzigd of door nieuwe vervangen.

§ 9. Enumeratie of algemeene formule.

Ten gevolge van de onbestemdheid der administratieve wetsvoorschriften valt het meermalen moeilijk xiit te maken, of en in hoeverre de administratie in een g'eg'even geval naar goedvinden handelen mag. Aan die onbestemdheid dankt de kwestie, algemeene formule of enumeratie, haar ontstaan. Terwijl sommige wetgevingen, als het ontwerp, in beginsel tegen alle administratieve daden een klacht wegens wetsscheimis toelaten, noemen andere, min of meer nauwkeurig, de wetsteksten oj), die tot administratieve rechtspraak aanleiding kunnen geven.

No. 1. De gronden voor enumeratie.

Draagt de wet, zooals het ontwerp doet, den rechter in het algemeen 'op, recht te spreken over klachten betrekkelijk de wettigheid van overheidsdaden, zoo eisclit zij van hem het onmogelijke. Administratieve rechtspraak kan toch slechts zoover gaan, als de wet de. administratie bindt. Hoever de wet de administratie bindt, is echter dikwijls nauwelijks vast te stellen. De meeste administratieve wetten stammen immers uit den tijd, toen de administratieve rechtspraak nog' onbekend was. De wetgever dacht er destijds dus nog niet aan, het vrije oordeel der administratie binnen scherpe wettelijke grenzen te sluiten. De wet moet derhalve den rechter te hulp komen en de wetsbepalingen opnoemen, voor de inachtneming waarvan hij heeft te waken.

No. 2. Overbodigheid, onuitvoerbaarheid en onhoudbaarheid der enumeratie.

Zoo ongeveer luidt, in liaar kern, de beschouwing, waarmede de enumeratie verdedigd wordt. Zij hinkt in meer dan één opzicht. Ten onrechte wordt de onbepaaldheid der administratieve wetten ten opzichte van het vrije oordeel der administratie aan haar 'ouderdom toegeschreven. Moderne administratieve wetten, gevoteerd, toen administratieve rechtspraak reeds bestond of stond te komen, zijn niet minder onbepaald. Het onderwerp van administratieve wetten eischt nu eenmaal opereeren met min of meer onbestemde begrippen. Maar dit slechts terloops. Want hoe dit ook zij, als de ongewisheid der grenzen van het vrije goedvinden dei" administratie den rechter een onmogelijke taak oplegt, is de algemeene formule in ieder geval verwerpelijk.

Sluiten