Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nistratieve functiëii. Merkwaardig' is dan ook, dat in al die landen, waar het enumeratie-stelsel aanvaard is, de lagere administratieve rechter eigenlijk meer als administratief orgaan en onderdeel der administratie, dan als rechter is georganiseerd. Bepaaldelijk geldt dit voor Pruisen.

Voor een land als het onze, dat in de administratieve rechtspraak toch zeker een werkelijke rechtspraak wenscht te bezitten, behoort de Pruisische enumeratie met al hare navolgingen dus geen model, maar eene waarschuwing te zijn. Te meer omdat, ondanks den ontzaglijken arbeid er aan besteed, de enumeratie daar verre van bevredigend is uitgevallen. Waarom onze enumeratie niet eveneens zou mislukken, is toch kwalijk in te zien. Maar al werd op een gegeven oogenblik de enumeratie hier te lande gelukkig volbracht, iedere dag brengt nieuwe wettelijke voorschriften en daarmee noodzakelijk nieuwe leemten in den catalogus der enumeratie-wet>

Toegegeven echter, dat de enumeratie volledig kon zijn, de aanvaarding van het enunieratie-systeem ware toch een misslag. Enumeratie veronderstelt immers, dat het totaal der administratieve wettelijke voorschriften in twee groepen kan worden gesplitst, in bepalingen, waarvan de overtreding rechtsschennis kan opleveren en in bepalingen, waarvan de overtreding enkel vormt verkeerd gebruik van liet vrije oordeel der administratie, 'of wat hetzelfde is, onoordeelkundig administratief beleid. En deze veronderstelling is absoluut onjuist. Er is o-een enkele administratieve wetsbepaling, hoe ruim de speling ook is, die zij aan de vrije beweging' der Overheid laat, of hare overtreding kan een rechtsschennis zijn van de grofste soort.

De voorbeelden liggen voor het grijpen. Daar is de regel, dat een hoogere autoriteit besluiten mag vernietigen, die zij in strijd met het algemeen belang acht; dat zeker administratief orgaan wegens strijd met het algemeen belang — eveneens door dat orgaan te beoordeelen

vergunning mag weigeren eenen openbaren weg op te breken.

Welnu, de hoogere autoriteit vernietigt een besluit, enkel omdat zij ontstemd is, enkel omdat bijv. ■— zooals uit de stukken blijkt - het lagere bestuur weigert in eenige andere zaak hare aanwijzingen te volgen. En het betrokken orgaan weigert de vergunning den openhalen weg op te breken, enkel omdat — zooals uit de stukken blgkt — de aanvrager niet van zins is, een strookje gronds ter verbreedmg van de openbare straat af te staan. ,

Is de wet in deze gevallen niet op ergerlijke wijze geschonden . Is hier niet heel wat anders overtreden dan een regel van administratie! beleid ? En toch, gesteld het emimeratie-systeem ware aangenomen en ,1e genoemde voorschriften waren — zeer terecht — niet geënumereerd, teo-en die wetsschennis bestond geen remedie.

O

No. 3. Beginselloosheid der enumeratie.

Overbodig, onuitvoerbaar, onhoudbaar, ziedaar de feilen der enumeratie-theorie. In Duitschland hield een samenloop van omstandigheden ze jarenlang bedekt. Misschien bleven zij daarom ook hier te

Sluiten