Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

francais. Un auteur qui se refuse a associer d'avance ses lecteurs a ses propres opinions marqué par le singulier qu'il n'exprime qu'une idéé personnelle."

Naar aanleiding van zinnen als en se cachant la tête en cachant sa tête zegt Robert (p. 188): „on cmploie le possessif, quand il s'agit de faire ressortir une circonstance particulière, p. e. 1'état oü se trouve 1'objet possédé, état indiqué Ie plus souvent par un adjectif." Is er wel zooveel verschil tusschen la tête en sa tête in dergelijke gevallen? Ik geloof van niet en wel voornamelijk met het oog op de twee volgende bewijsplaatsen:

Dites-moi ce que vous avez sur votre coeur (R. Coolus, Coeur a Coeur 1, 11).

As-tu quelque chose sur le coeur? (H. Kistemaeckers, La Rivale, II, 6).

Hierbij doet zich het verschijnsel voor, dat Kistemaeckers schrijft, zooals Clédat het in zijn grammaire hebben wil, die avoir sur le coeur, devant les yeux eischt tegenover tenir sur son coeur, entre ses bras enz., maar Coolus zooals het gebruik het wilde in de 17e eeuw: L'ancienne langue employait souvent par pléonasme le possessif dans les phrases oü la langue actuelle se contente de 1'article défini. 11 en était encore ainsi au XVII6 siècle, zegt Haase steunend o.a. op dit citaat: je n'ai rien sur mon coeur. Mogelijk speelt ook bij Coolus het deftige vous z'n rolletje, terwijl Kistemaeckers door zijn tu tot het meer gemeenzame le komt?

Terecht wordt op pag. 210 gewezen op on = eenig ander voornaamwoord, waar Van Duyl wel wat vluchtig overheen stapt. Hier moge 'n voorbeeld volgen voor on — nous. „Et,

avant de faire notre tour au bois, on est venu vous chercher

voir si vous êtes libre, par hasard" (P. Veber, Quiperdgagne, IV, 3). Eenzelfde on — je is bij Robert verdwaald onder de voorbeelden voor 't „accord" met on, nl.: „On est si béte et si honteuse, quand il faut obtenir de 1'argent de ce vieux

Sluiten