Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

avec lequel il s'accorde en genre et en nombre, ainsi que le font les déterminatifs (articles et pronoms). Cette construction que le Hollandais connaTt aussi ')—cp. een lobbes van 'n vent, een lummel van een knecht, een kreng van een wijf, een beeld van een kind, etc. — s'explique si on prend la préposition de au sens de „en fait de"; c'est comme si 1'on disait p.e. cette diablesse... en fait de femme.

De reden, waarom ik deze passage aanhaal, is, dat ik niet zie dat overal dit „accord" zoo mooi bestaat als Robert het aangeeft. 2) De quaestie heeft herhaaldelijk heel wat pennen in beweging gebracht, ook buiten Frankrijk. Zoo begon tijdens het Dreyfusproces een lezer van de Notes and Queries 1899 te vragen: „Ce canaille de D. What is the grammar of this phrase"? En het antwoord van de redactie was:

]) Ook in 't Engelsch komt ze voor — zie mijn bij Noordhoff in 2en druk verschenen Holl. Eng. Raakpunten en Parallellen. Het aantal daarin onder No. 721 gegeven voorbeelden kan ik nu méér dan verdubbelen. En het Duitsch kent bijv. ein Teufel von einem Weibe, ein Schurke von einem Bedienten, of in dezen vorm ein Weibsbild von Kellnerin, ein Greuel von Mann. Dat het raisonneeren van Robert hier den spijker op den kop treft, betwijfel ik met... Paul, zoolang die nog in zijn Wdbk. zegt, dat zulke constructies in hun oorsprong nog niet heel helder zijn. Kan het Latijn met zijn „genitivi identitatis" als bv. monstrum mulieris, seelus viri, deliciae pueri of het Nederlandsch met: een engel van geduld = un ange de patience, een schat van geleerdheid enz. hier ook eenig licht verschaffen? Een tweede punt, waarop te letten valt, is het bijna gelijktijdig opkomen dezer constructies in het Fransch en in het Engelsch. Er is ergens in een tijdschrift over geschreven, 't stuk heet die X-Genetive, maar ongelukkigerwijze kan ik mijn excerpt daaruit niet meer terugvinden.

a) Dat men soms raar omspringt met het „fameuse" accord, blijkt mij achteraf nog uit dit. Zooals wij zagen, mag volgens 't Arrêté weer „accord" plaats hebben in se faire fort — welnu, dat is niets anders dan een herstel van wat al eeuwen oud is. In de klucht van Maitre Pathelin uit de 15e eeuw s.v.p. zegt Guillemette:

Ainsi est il, je m'en fais forte,

De ce drap: vous 1'avez happé.

Sluiten