Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Is hiermede het beeld geleverd eener lijkverbranding in haar primitiefsten en stuitendsten vorm, uit het vervolg dezer beschouwing zal ons blijken, dat men geleidelijk tot minder onvolmaakte werkwijzen is overgegaan.

Als uitgangspunt diende daarbij de methode, door de

Boeddhisten in Japan gevolgd.

Men voltrok daar de lijkverbranding in schuren, die, aanvankelijk open, later werden voorzien van een hoogen schoorsteen.

De vuurplaats was een verdieping in den grond, waaromheen een muurtje was gebouwd. In dit muurtje waren trekgaten aangebracht, waarop de houtklotsen als roosterstaven konden worden gelegd.

Gewikkeld in een met eene zoutoplossing gedrenkt laken, werd het lijk op den brandstapel geplaatst en in den tijd van ongeveer acht uren voltrok zich de verbranding.

Het zal wel geen nader betoog behoeven, dat met den Indischen brandstapel het vraagstuk der lijkverbranding in het geheel niet op bevredigende wijze is opgelost. De methode werkt met een enorm brandmateriaal, vereischt veel tijd en is duur, ongerekend nog het nadeel, dat zij een voor het kieschheidsgevoel ontegenzeggelijk weerzinwekkend gezicht oplevert. Daarbij het doel, totale verbranding van een lijk, kan langs dien weg niet of uiterst moeilijk worden bereikt.

De Romeinen, die, naar men weet, de lijkverbranding, wel niet uitsluitend, maar toch veelvuldig als vorm van lijkbehandeling kozen en daarvoor eveneens open brandstapels gebruikten, pasten een zeer eigenaardig middel toe om de volledige verbranding der menschelijke overblijfselen te bevordeien.

Bij massaverbranding van gesneuvelde krijgers voegden ze namelijk bij elk getal van zestien soldatenlijken één vrouwenlijk, wijl dit laatste, al rijker aan vet, een verbranding van de geheele massa gemakkelijker en vollediger maakte.

Maar ook bij de individueele lijkverbranding, zooals deze door de Romeinen werd toegepast, gebeurde het lang niet zelden, dat een lijk slechts ten halve verbrandde, zoodat de Ouden onderscheid maakten tusschen combustio en senncombustio, totale en gedeeltelijke verbranding.

Sluiten