Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rekening onder dit opzicht — zouden de hygiënische voordeden der crematie eerst dan tot hun volle waarde worden gebracht, wanneer er eene algemeen verplichte lijkverbranding bestond. Immers, wanneer slechts een betrekkelijk klein onderdeel van het aantal lijken verbrand en de groote massa begraven wordt, kan er van voordeel van beteekenis geen sprake zijn.

Nu is, practisch geredeneerd, de gedachte eener algemeene lijkverbranding ook niet wel voor verwezenlijking vatbaar. Het laat zich niet denken, dat men overal verplichte lijkverbranding zou kunnen invoeren. In Rusland b.v. is deze, ten opzichte van pestlijders, bij politievoorschrift, geboden. Wat daarvan echter bij de daaraan verbonden moeite en beperkte hulpmiddelen, waarover men beschikt, zal terechtkomen, kan men nagaan uit hetgeen er plaats vindt bij onze officiëele verbranding op voorschrift der veterinaire politie, niet van menschen-, maar van dieren-cadavers. De halfbrandende overblijfselen der cadavers vormen een welkom aantrekkingspunt voor allerlei gedierte en leveren daardoor een voldoend infectiemateriaal op.

De voorafgaande beschouwingen wettigen m.i. deze conclusie, dat, ofschoon, door eene aan goede eischen beantwoordende wijze van begraving de bacillen van typhus, cholera en meer andere besmettelijke ziekten onschadelijk worden gemaakt, het toch wel aanbeveling zou verdienen, al ware het enkel tot meerdere geruststelling van het publiek, in geval van overlijden aan besmettelijke ziekte de lijkverbranding toe te passen.

Ging die maatregel verder gepaard met een zekere vergoeding door het Rijk voor elke verbranding, ter tegemoetkoming in de gemeentelijke onkosten, dan ware daarmede wellicht de meest gewenschte oplossing van het vraagstuk gevonden.

Het argument, waarop door de voorstanders van lijkverbranding geheel bijzonderen nadruk wordt gelegd, nl. het aan ieder toekomend recht om over zijn gestorven lichaam naar believen te beschikken, kan, natuurlijk, alleen ten 'voordeele van facultatieve, nooit van verplichte crematie tot gelding komen.

Men ziet dan ook, dat de meest overtuigde ijveraars voor lijkverbranding zich als besliste tegenstanders hebben doen

Sluiten