Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

driegzucht, zijn kwezelarij en zijn ouderwetsche kleederdracht. Hij gaat er daarom niet minder trotsch op, dat hij in zijn handen de macht van het geld, en in zijn huis den eerbied voor de aloude traditiën in stand houdt.

De roman van Gorky geeft naar de natuur de physionomieën weder van de kooplieden, met welken hij te Nijni omgang heeft gehad; het zijn goede portretten van intens leven, meer bijzonder dat van den ouden slimmerd Maïakine.

De aanvang van het boek is goed; Tolstoï zou zich niet schamen over sommige episodes, die behandeld zijn op zijn wijze, met een keur van aan inhoud overrijke bijzonderheden; de bevalling van Xathalie, met den dood worstelend op haar kussen, waar de donkere krullen van heur haren kronkelen als zwarte slangen, terwijl haar man in een aangrenzend vertrek de groote gebeurtenis afwacht, en zich intusschen het hart versterkt — natuurlijk — door een hoeveelheid brandewijn in te zwelgen; de dood van vader Gordiëef, den ouden rijk geworden bourlak, die lange jaren het leven en de menschen heeft doen bukken onder zijn norsche bevelen, tot op den dag, dat «zijn lichaam, verpletterd in den tuin, langzaam van den stoel op den grond gleed, alsof de aarde hem in haar schoot terugtrok,» — eindelijk en vooral de eerste liefdeservaringen van den jongen Thomas, de verstrikkende verleiding der vrouw op dit hart van twintig jaren, de plotselinge verandering van dat jeugdig wezen door de eerste liefkozing eener vrouw.

Het vervolg van den roman beantwoordt niet aan de verwachtingen van het begin. Thomas is rijk begiftigd met alle gaven; hij is verstandig, geniet eene krachtige gezondheid, bezit onmetelijke rijkdommen, wordt gevierd in de achtenswaardige corporatie der kooplieden; alle meisjes omringen hem, en hij is vrij om de omvangrijke zaken, welke zijn vader hem heeft nagelaten, te besturen, zooals hij verkiest. Hoe zal hij au zijn leven gaan leven?

Sluiten