Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij zal niet gaan leven; hij wil slechts de beteekenis van het leven zoeken. De onverbiddelijke kwaal, de toska vergiftigt zijn hart en zijn hersens. Alles verveelt en prikkelt hem; want de wereld is slecht ingericht, — vooral de Russische wereld 1

«Wat te doen? — roept Gordieëf uit, chto dielat?■» — Zestig jaren na Tchernichevsky, die dezen titel gaf aan een vermaard boek, en veertig jaren na Roudine van Tourguenief en zijn ontelbare broeders, weerklonk dezelfde onversmoorbare Russische kreet als in het verleden, met dezelfde angst, met dezelfde naïefheid: Wat te doen?

Als een klein kind stelt Thomas zijn vraag, aan allen, die hij ontmoet. Zijn rijkdommen zijn hem een zware last; hij benijdt de «zwervers», die blijkbaar in het bezit zijn van het geheim, dat hij zoekt te ontraadselen ; hij begeeft zich onder hen, wentelt zich in het slijk, en drinkt, drinkt, altoos naar de beteekenis van het leven zoekend, driehonderd bladzijden lang! Wij ploeteren opnieuw in een sloot van alcohol; en de vodderige klaploopers lesschen er hun dorst aan ten koste van den jeugdigen koopman. Dank aan het gelukkig voorrecht der romanhelden, geraakt het goud in zijn beurs dat hij veracht en verkwist, nooit uitgeput. Geloof nu echter niet, dat hij dien lummel van 'n Thomas laakt en afkeurt. Integendeel, hij juicht hem toe en plaatst hem tegenover de andere kooplieden, die dwaze werkezels, die lage geldschrapers.

Gordieëf onderscheidt zich door heldendaden, zooals b.v. door een vuistslag dien hij toedient aan den zwager van den gouverneur, «een man, die met een lintje gesierd is.» Hij is verheven boven zijn gelijken, omdat hij van uit de krotten, waar hij zijn hartstochten bot viert «protesteert» en «onthult.» Twee woorden, die in sommige Russische kringen aan de mode zijn. «Als ik een zwijn zie triomfeeren, protesteer ik!» — zegt op fleren toon een der helden van Tchechof.

Thomas protesteert tegen alles en tegen allen. Dank aan hun is «de heilige geest van de ontevredenheid

Sluiten