Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het werkelijke en verkwiste talent, wat ik naar waarde heb geschat, komt het mij zeer twijfelachtig voor of een zoo verward werk zou kunnen behagen aan vreemdelingen, die weinig bekend zijn met de gebruiken der kooplieden van Nijni. Men moet bovendien wel moed bezitten, om Gorky te vertalen. Ik ben niet in de gelegenheid geweest, om de Fransche vertaling in te zien, maar ik vraag mij af hoe het mogelijk is, het kernachtige wêer te geven van de populaire samenspraken, die een zoo groote plaats innemen in de Récits. Het Russische argot is niets anders dan de gewone spreekwijze der boeren; juist hierom is het zeer uitgebreid en behoudt het een zekere gemoedelijkheid, iets broederlijks en hartelijks zelfs in de grofste uitdrukkingen, welke deze goed-gebekte kameraads elkander naar het hoofd slingeren. Het komt niet overeen noch met onze gebruikte taal, die, meer dan de Russische, gezuiverd is van triviale uitdrukkingen, noch met ons argot, dat kunstmatiger en meer verfijnd is.

In Rusland, waar de letterkundige waarde weinig op prijs wordt gesteld, moest Thomas Gordieëf wel opgang maken; men zag er een «protest-werk» en bijna eene philosophische verhandeling in : twee soorten artikelen, waarop men in Rusland verzot is.

Gorky heeft in dezen roman de beknopte, tegenstrijdige en min of meer gemaakte philosophie ontwikkeld, die zich in zijn vroegere geschriften vanzelf trachtte te openbaren.

Het leven komt dezen verbeeldingsman voor als een op zich zelf staand wezen, als een soort van bruischende stroom, die buiten ons zeiven gelegen is; nu eens moet men er weerstand aan bieden, dan weder zich er lijdelijk aan overgeven, om zich door hen voort te laten wentelen. Bij alles moet men er zich op toeleggen, de «levenskracht» er uit te distilleeren, het elixer der sterken, die het leven en de menschen beheerschen. De tegenwoordige wereld is allerellendigst, omdat al die sukkels de waarde der wijsheid niet kennen; zij zijn slaven van den sleur in hun huizen,

Sluiten