Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen der toekomst lezen de humanitaire geschriften zeer weinig, en bovendien zeer slecht; zij bekijken» alleen de gravures buiten den tekst, de gezichten die aansporen tot vermetelheid en eerzucht: de groote revolutionairen, zij die het menschelijk deeg kneden, een Napoleon, een Bismarck. Deze predikers van het recht van den sterkste gaan steeds door met de geesten te leiden; de suggestie van hun voorbeeld houdt de overtuigende macht van alle ideologen bijeen in evenwicht. De eerste, met zijn zucht naar uiterlijk vertoon, had voor een goed deel bijgedragen tot de vorming der vroegere romantieken; allen brandden van verlangen om zich tot op zijn hoogte te verheffen; vandaar het pralerige en overdreven karakter hunner verbeelding. De tweede, meer realist, wekte openlijke of verborgen navolgers onder hen, die de lotgevallen der wereld leiden; hun succes oefent invloed uit op den verbeeldingsman en den philosoof; deze modellen in de kunst van succes te behalen werden indirect de ware meesters der gedachte en van den stijl.

De neo-romantieken bezitten noch de illusies noch de naiefheid van hun voorgangers. Genen speelden met woorden en meenden reeds zeer hoog te vliegen, wanneer zij de zinnen, en de phantasiën van den oproerigen hoogmoed bevredigden.

Hun opvolgers, gevoed met wetenschap, en uitstekend beslagen op het gebied van het onderzoek, weten waar zij heen willen, en waarom zij er heen willen. Zij zeggen ons, dat de zwakken een onbeduidende leemaarde zijn, die alleen geschapen is om te dienen voor de schoone werken der sterken, en zij voeren aannemelijke bewijsgronden aan te midden van den tragischen strijd, die de geesten verdeelt.

Recht en moraal, roepen de achterlijke philosophen, altruïsme en solidariteit, belangen der beschaving

Belangen van het ras! — roepen de nieuwe theoretici. Ziet gij dan niet dat de rassen verkwijnen, dat de wil verslapt en met hem alle krachten des levens? Het geneesmiddel bestaat alleen in de daad, en bijna altijd

Sluiten