Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verder kari men raadplegen :

Plutarchus ( Vila virorum illustrium, Vita Caesaris,Cap. 19), Strabo (Geographicorum liber 7.), ook nog de Germaansche oudheden, als wijaltaren met opschriften, opgericht door Germaansche soldaten in dienst van Rome, zooals er enkele in de laatste tijden ontdekt zijn.

Als christenebronnen komen in aanmerking, buiten de volksoverlevering, die van groot gewicht is, hoewel meestal misvormd :

De levens der eerste apostelen van Germanië uit de Acta Sanctorum Bollandi : Vita Columbani, Vita St' Galli, Vita Bonifatii, Vita Anskari, ook de Vita Caroli Magni door Eginhard; verder de Capitulariën van Karei den Groote, de kerkelijke wetten en Conciliën, b^v. in het merkwaardig werk van Mgr. Hefele : « Geschichte der Conciliën »; ook nog Jordanes voor de geschiedenis der Gothen , Gregorius van Tours voor die der Franken, PaüLUS diaconus voor die der Longobarden, Beda voor de beschrijving der Engelsche volkeren.—Eindelij k de oudste letterkundige werken, als : de Niebelungen, de Heliand, de Merseburger spreuken, de toover- en bezweringsformules.

Voor de mythologie der Noordgermanen (Denen, Zweden, Noorwegers), kan men putten aan overvloediger bronnen.

Aldaar heeft zich het heidendom langer staande gehouden; slechts in de XI« eeuw, kon men zeggen dat het voor goed overweldigd was. Olaf Tryggwason, koning van Noorwegen, die stierf in het jaar 1000, wordt algemeen als de sterke kampioen van het Christendom in de volkszangen voorgesteld.

De Beowulf, een angelsaksisch epos der VII® eeuw (1), beschrijft de heldensagen van Denemark

(1) Zie de veilaling uitgegeven op last der K. VI. Academie, door I>r. l. Simons, 1896.

Sluiten