Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat echter ten tijde van Tacitus offers van menschen aan de goden gebracht werden, getuigt hij uitdrukkelijk : i deorum maxime Mercurium colunt, cui certis diebus huvianis quoque hostiis lüare fas habent (Germ. 9), en elders : ccesoque publice homine celebrant barbari ritus horrenda primordia.

Zelfs werden menschen om het leven gebracht om de zielen der grooten te vergezellen op de hellereis, of om den geest van onrechtvaardig gedooden te verzoenen ; na den moord van Sigurd, wil Brynhilde haren gelief ie niet overleven, zij laat acht harer slaven en vijf slavinnen dooden, en bracht zich daarop zelve ter dood met het zwaard.

Wij moeten echter twee soorten van offers duidelijk uit elkander houden, afzonderlijke of private offers en gemeenschappelijke. Private offers zijn zulke die door een bijzonderen persoo i voor persoonlijke aangelegenheden aan geesten of zielen, later aan goden gebracht werden. Hier treedt elke offeraar voor zich op, ofwel de vader des huizes voor zijn gezin. De Germaan zag in iedere natuurkracht een opperwezen, dat hij meende door giften gunstig te maken. Zulke offers zullen gepleegd worden op de graven voor de zielen (sacrilegiuvi ad sepulcra mortuorum) ter eere van wijze vrouwen (sacrificia matronarum), aan dewelke ook gedenksteenen toegewijd werden, of ter eere der alven, ook voor veld- en woudgeesten (vota ad arbores), voor waters en bronnen (vota ad fontes), voor berg en rotsgeesten (vota ad lapides). De gave bestond dan gewoonlijk in spijzen of in het branden van toortsen of kaarsen, en zij werd op de plaats zelve, waar de geest in zijn element verbleef, geofferd. De boom geest werd zelfs naderbij geroepen met een en boom dicht bij de huizen te planten, om deze beter onder de bescherming van den geest te stellen.

Sluiten