Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al wat te voren bepaald was, was ook te voren door de profeten in het lijdensprogram ingedragen. En daarom is het ééne gedachte, én dat de Schrift moest vervuld worden, én dat het al geschieden moest, wat te voren was bepaald!

Te voren bepaald!

Maar daarom bepaald niet naar wilkeur. Keen, het was bepaald in den raad des Heeren, en al deze raad is wijsheid, gelouterd zevenmaal.

En daarom dat „te voren bepaald" het heeft een nóg dieper zin dan dat de Schrift moest vervuld worden, want het zegt ook dat Gods gerechtigheid moest vervuld worden.

Gods recht was geschonden.

Grods recht eischte voldoening. En het is uit dat geschonden recht, dat het in is gedragen in den raad des Heeren. En wat naar recht in dien raad bepaald was, dat heeft Immanuël om ons onze gerechtigheid te hergeven, geleden in onze plaats.

En zoo wierd uit het ongetrooste hier toch de tx-oost ook voor Immanuël geboren.

Hij wist dat er niets af kon. Green sluier hield de bange toekomst voor hem verborgen. Hij heeft niet maar enkele dagen op den dood gezeten, maar als ware het levenslang op den dood geleefd.

Dat was het troostelooze voor den ongetrooste.

Maar toch bloeit er aan dien stengel van Gods raad, waarin alles te voren bepaald was, ook weer een bloem van stille vertroosting.

Het was alles bepaald, maar had dan ook zijn paal en perk. Er kon niet af, maar ook niet bij. Green Sanhedrin of Herodes, geen ruw soldaat of lasterend priester kon de mate zijns lijdens verhoogen. Ook aan deze zee van jammeren had de Heere een perk gesteld, dat haar wateren niet overschrijden zouden.

Meer nog, in dat „te voren bepaald" en „bepaald naar het recht" lag het zoet der ontferming.

Want een recht waaraan voldaan wordt, laat los, laat vrij uit. En bij elke smart, die Jezus in het wringen van den angst zijner ziel leed, hoorde hij het losspringen van een kluister, die weer een zijner verkorenen vrijmaakte. Het was bij elk dieper duiken in den stroom van jammer, een luider jubelen van het lied der verlosten, wien het leven toekwam uit de vergieting van zijn bloed.

Kortom, juist om dat „te voren bepaald" was het niet een vallen in de macht van het lijden, in den kuil van de smart, in de

Sluiten