Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En waarom was dat Calvijn niet voldoende? Niet uit geringschatting van den dood van Christus, om in plaats daarvan eene dweepende, mystische gemeenschap met het Goddelijk Wezen te verkiezen, maar omdat hij zich in alle nuchterheid bewust was dat uit den dood van Christus het heil hem voortdurend toekwam. Daarom kon hij dien dood niet beschouwen als een historisch feit, maar zag hij daarin eene daad met blijvende werking en vrucht '). Zullen we nu de vrucht blijven genieten, dan dient er verband, gemeenschap met den boom te zijn. Op Grolgotha is de fontein van ons leven. Zullen we leven en blijven leven, dan kan ons dat alleen uit de fontein toevloeien, en mag dus ook het contact met die fontein niet worden verbroken. Wie de verbindingslijn bedreigt, bedreigt den toevoer van leven. Zoo min als Luther kon ook hij het ware lichaam en bloed van Christus één oogenblik missen 2), maar waar Luther den boom wilde eten en het lichaam van Christus met de geloovigen vermengde, hield Calvijn zich van die

S. 56. Zie ook Dr. H. F. Kohlbrügge. Eenige Bijzonderheden omtrent den Uittocht der Kinderen Israels uit Egypte en hunne Reis door de Woestijn, Amst., W. Meijer, i89o, blz. 20—51.

') — „non satis est nobis, nisi eum nnnc recipiamus: quo mortis eius efficacia fructusque ad nos perveniat." Cat. Genevensis, in Niemeyer, 1.1. p. i#4, cf. Append., ibid., p. 174 : „Ac quemadmodum" eet.

2) „Quamobrem Sacramentum hoe tanquam pignns iustitiae ipsius recipiamus, quae nobis vi mortis as supplicii illius imputabitur, nihilo secius quam si eo supplicio nosmetipsi affecti essemus" Cat. Genev., Appendix. Ratio celebr. Coenae Dom., in Niemeyer's Collectio 1., p. 186. — Daarmee hangt ook saam dat hij de wekelijksche bediening van het Avondmaal wenschte, niet slechts als aanhangsel van den openbaren eeredienst, maar om de gerechtigheid van Christus ons te verzegelen.

Sluiten