Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in een zondige wereld, hij spreekt van verlossing, hij roept om de genade van God, hij spreekt van Christus als Verlosser, hij spreekt van Zijn dood om onze zonden, doch zijn geschriften, de meest vurige gedeelten uit zijn geschriften, zijn geheele leven getuigen er van, dat hij niet alléén hoopt op de genade Gods, dat hij niet als ellendig zondaar gelooft in de genoegzaamheid van Christus' zoenofferande. Zijn leven, zijn geschriften getuigen er van, dat hij gedreven wordt door den drang, zich zelf te verlossen, hij wil zijn leven in overeenstemming brengen met God, hij wil zich aan God assimileeren, in harmonie zijn met God. Op verscheidene plaatsen, in zijn „Breviloquium" vooral, vinden we treffende uitspraken van een rustig vertrouwen op God, van een waar, rustig zondebelijden en alleen bouwen op goddelijke genade, doch zie zijn leven, lees de vurige taal van zijn „Soliloquium"!

Kent ge de muziek van Richard Strauss? Deze wekt in ons denzelfden drang: verlost moeten we worden, verlost, in heerlijke oorden vol genieting juichen; de violen, ze jubelen het lied der verlosten, in wondervreemde rythme zingen ze den dans der heroën, die zich hebben opgeworsteld tot hun heerlijken staat. Deze muziek, ze kan ons opwinden, ons heerlijke visioenen geven, ons brengen tot de hoogste spanning onzer zenuwen, doch boven ons zelf kitnnen we niet uit.

Hij scheidt zich af van de zondige wereld, in een klooster; in het klooster sluit hij zich op in een cel, daar ligt hij geknield neer, zijn zonden, zijn zondige

Sluiten