Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn opgewekte en natuurlijke vroomheid, de reine openheid van zijne geheele persoon deden hem de liefde van Florens Radewijns winnen. Hoe deze warm belang stelde in zijn zieleheil en hoe groote geestelijke invloed er van hem uitging op Gerlach, leeren we kennen uit een gewichtige gebeurtenis in diens leven.

In de middeneeuwen bestond het eigenaardig gebruik, dat de geestelijkheid bij het vieren van hoogtijden de belangstelling van het volk trachtte te wekken door dramatische vertooningen bij de godsdienstoefening. Priesters en ook scholieren vervulden de rollen van bijbelsche personen, Jozef en Maria, de apostelen. Hoewel deze vertooningen in ons land verboden waren, hadden ze toen ter tijd in Deventer nog plaats; de kanunniken der Lebuinus-kerk schenen er nog geestelijke waarde aan te hechten en ook de broeders des Gemeenen levens ijverden, dat hun jongeren er aan deelnamen, hopende, dat hun nog ontvankelijke harten door een levendigen indruk zouden worden aangegrepen. Zoo was het dat aan Gerlach voor een feest van „onzer Vrouwe-lichtmissedag" de rol, de voornaamste rol, die van Maria was opgedragen.

Gerlach was het voorwerp van de bizondere gebeden van Florens; niets vuriger wenschte deze dan hem te „bekieren, ende plach hem daarom dicke wat guets te zeggen. Toen hij hem met bizondere zorgen voldoende had voorbereid, oordeelde hij den tijd gekomen hem voor de besliste keuze te stellen: in de wereld te blijven, of zich te bekeeren en zich God geheel toe te wijden. Het feest van Maria-

Sluiten