Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bonum infinitum ante Dei conspectum cunctis remotis creaturis, variisque rerum eventibus pura mente pervenit, etc."1).

In die cel ontmoette hij God als een vriend, in de cel der godvruchtigen verkeerden de engelen als in den hemel3).

Hier was het, dat hij vol emotie de heerlijke gedachten neerschreef, die ons van hem zijn overgeleverd.

Zijn geheele leven was gehoorzaamheid en ook hij bezat die bij de devoten zoo hoogst geschatte eigenschap van „oetmodicheit". Wat hier onder te verstaan is, wordt ons verteld door Acquoy dl. I, pag. 181 vgg., en ook Busch deelt er ons veel van mee.

Zoo lezen we van Gerardus van Delft, den procurator, dat, zoo jongere broeders tot hem kwamen en hem op hunne knieën vergiffenis smeekten, hij niet kon blijven staan, doch, tot in zijn ouderdom, zich ook op zijn knieën wierp en die broeders weer van de aarde oprichtend, zeide, cordis cum gemitu: „mi frater charissime, surgatis propter Deum, ego enim plus multo quam vos indigeo, ut pro me oretis

1) Chron. pag. 525.

2) Zie Breviloquium cap. 37. „Libenter sile, solus et in cella semper

esto libenter et in eam tamquam in paradysum terrestrem, tamquam in tutissimum ïefugii locum, tamquam in auditorium et collocutorium Spiritus Sancti et tamquam in visitatorium sanctorum et angelorum, gaudenter intra. In cella namque servus Dei saepe familiariter colloquitur cum Domino suo tamquam aniicus cum amico. Sancti quoque angeli gaudent esse in cellis seruorum Dei, sicut in caelis."

4

Sluiten