Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't geeft onrust iemand te ontmoeten, voor wien de Absolute is, voor wien God zóo in waarheid de Almachtige, Alomtegenwoordige is, wiens streven is, ook door zijn leven zooveel mogelijk Gode te eeren en nu rusteloos strijdt naar volmaaktheid. Dit alles wekt beroering en strijd in ons.

Doch dieper geeft het rust; in en door den strijd, die zijn woorden wekken, geeft de heerlijke herkenning van verwantschap in de hoogste dingen ons rust. Het gevoel van gemeenschap met de heiligen aller tijden geeft rust.

Er zijn menschen, innig-vrome menschen, die aan hun zonden ontdekt, gelooven in Christus Jezus als hun Redder en Verlosser, gelooven in God als hun liefdevollen Vader, den barmhartigen God. Ze gelooven ook in God als den onveranderlijke in al het wisselende en vergankelijke. Alles vergaat, dat weten ze door dagelijksche waarneming en ervaring, God vergaat niet, is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid, dat gelooven ze.

Er zijn andere menschen, die vaak plotseling in sterke sensatie, in een soort duizeling, wondervreemd worden aangedaan. Ze zien voor zich uit, niets meer begrijpend, alles wijkt, alles is ijl; t kan zijn een angstige beklemming, een vallen, steeds vallen, als in een droom, door het eindeloos ledige. Dan kan er een dorsten in ons komen naar realiteit, iets tastbaars willen we gevoelen en grijpen.

In den tegenwoordigen tijd zijn er velen, die deze emotie kennen. Niet door verstandelijke redeneering,

Sluiten