Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op het standpunt van den voorhistorischen mensch, het weêrkomen van een voorhistorisch mensch-type en dat dit weerverschijnen eigenlijk alleen op atavisme berust.

Hij ging verder en beweerde dat men uit alle kenteekenen, die hij bij misdadigers zoowel als bij krankzinnigen had opgemerkt, het type kon samenstellen waaraan een misdadiger beantwoordt en welke groep van verschijnselen aan iederen- misdadiger in grootere of mindere mate eigen is.

Toen later het type criminel van Lombroso een voorwerp van verwoeden strijd was geworden, is men gaan inzien dat 't meerendeel der kenteekenen door Lombroso opgegeven, eigen waren aan de gedegenereerden en dat de dragers dier teekenen eenvoudig gedegenereerden zijn. Men is de overeenkomst gaan zoeken (en Lombroso was een der eersten die dat deed) tusschen den misdadiger en den fou moral, doch het beweren staven van de Italiaansche school, dat de misdadiger als misdadiger wordt geboren en van zijn prilste jeugd voorbeschikt is om mettertijd misdadig te worden, kon men niet.

Toen in het jaar '711'Uomo delinquente, het resultaat en de verzameling van Lombroso's onderzoekingen verscheen, was de nieuwe wetenschap geschapen. De volgelingen van Lombroso, Enrico Ferri en Garofalo, trachtten beiden, ofschoon in verschillende richting, de leer van Lombroso te volmaken en uit te breiden. Hoewel beiden het bestaan van den misdadiger erkenden zooals Lombroso dit had opgevat, zocht de eerste voornamelijk in cosmische en tellurische invloeden de oorzaken die tot misdaad voeren, terwijl de tweede, den grootsten invloed aan een afwijking in het moreel gevoel toeschrij-

Sluiten