Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit de aanhaling die Ploss uit Glück doet en waaruit men leest, dat in Bosnië en in Herzegowina de gewoonte om zich te laten tatoueeren, bij vrouwen veel meer in zwang is dan bij mannen. De tatouage aldaar is het

overblijfsel van een instelling door R. C. priesters ingevoerd, om hen, die eenmaal tot het Catholicisme waren bekeerd, te verhinderen tot een anderen godsdienst over te gaan. Het gebruik toch, bestaat nog al-

Borst- en handtat. bij een Cath. leen Onder fiOOmSCh CathOÜOboerenmeipje nit Bosnië. (Ploss). . „ . ,

ken. De emblemen, die altijd varianten van de kruis-figuur zijn, worden aangebracht op de plaatsen van het lichaam die onbedekt zijn en die door een ieder kunnen worden gezien: op de bovenhelft van de borst, op de handen en op de voorarmen. Dat tatouages, uit een godsdienstig oogpunt uitgevoerd, in Europa geen zeldzaamheid zijn, bewijst wat Havelock Ellis daarover zegt: dat in 1699 de christelijke bedevaartgangers zich in Bethlehem lieten tatoueeren en dat heden ten dage de bedevaartgangers in Loreto, in de provincie Ancona in Italië, dezelfde gewoonte hebben. Gretener zegt: „Unter dem Namen Maria, Segno, Devozione, findet sich diese Sitte unter den niedersten Standen, bei Bauern. Matrozen. Hirten, Handarbeitern und Soldaten verbreitet, sie wurzelt in dem Triebe nach sinnlicher Darstellung der vorherrschenden Gefühle und Leidenschaften".

In de laatste jaren is het, onder de High-life in Londen, gebruik geworden zich te laten tatoueeren. Zoowel vrouwen als mannen onderwerpen zich aan die kunst-

Sluiten