Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volgde Koch een door E h r 1 i c h aangegeven methode, waarbij methylviolet of fuchsine in aniline-water werd opgelost. Wordt methylviolet gebruikt, dan kan men de overtollige kleurstof, evenals bij de aanwending van methyleenblauw, verwijderen door een sterke geconcentreerde vesuvine-oplossing als contrast-kleurstof te gebruiken. Maar sneller gaat het ontkleuren in het door E h r 1 i c h aanbevolen salpeterzuur, terwijl daarna in 60 °/0 alcohol wordt nagespoeld en vervolgens vesuvine als contrastkleurstof wordt gebruikt. Heeft men een aniline-water-fuchsine-oplossing gebruikt, dan gebruikt men een methyleenblauw-oplossing als contrastkleurstof.

Koch wees er in zijn oorspronkelijken arbeid uitdrukkelijk op, dat de eigenaardige kleurreactie, waardoor tuberkelbacillen in dekglaspraeparaten en weefsels zichtbaar worden gemaakt, hen onderscheidde van de meeste andere bacteriën, met uitzondering van den leprabacillus.

Reeds Koch wees verder ook op de voordeelen van de kleuring van tuberkelbacillen door middel van de oplossing van Ziehl, waarin de aniline door p h e n o 1 vervangen is.

Koch meende de kleurreactie van den tuberkelbacillus op een kapsel te moeten schuiven, die zich anders zou gedragen dan de inhoud. Hij wees er op, dat met methyleenblauw gekleurde tuberkelbacillen dunner zijn dan de met fuchsine of methylviolet gekleurde. Dat omhulsel zou het indringen van kleurstof, bij gelijktijdige inwerking van alkaliën, aniline en dergelijke stoffen, toelaten, echter voor de daaropvolgende zuren of alcohol minder doorgankelijk zijn.

Van de oorspronkelijke mededeelingen van Koch omtrent het kleuren van tuberkelbacillen afstappende, dient echter vermeld te worden, dat hij in tuberkelbacillen ook sporen meende ontdekt te hebben, een vraagstuk, dat zelfs heden nog niet opgelost is.

Voor de diagnose van tuberculose was het van belang, dat Koch mededeelde, den tuberbacillus door middel van zijn kleurmethoden in een groot aantal gevallen van tuberculose in het sputum aangetoond te hebben, terwijl zij in andere, waarbij sputa van niet-phthisici werden onderzocht, werden gemist. Dat was met het oog op de praktijk een belangrijke mededeeling, waarvan wij nog dagelijks profiteeren; en men liet het niet bij het onderzoek van sputum, maar men paste het onderzoek toe op alle se- en excreta, wanneer men tuberculose van het af- of uitscheidende orgaan vermoedde.

De oorspronkelijke door Koch gebruikte kleuringsmethode wordt niet meer aangewend, en ook zeldzaam de naar E h r 1 i c h genoemde wijziging der methode van Koch, d. i. die van K o c h-E h r 1 i c h. Deze methode is echter nog steeds zeer goed, in veel gevallen zelfs

Sluiten