Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dikwijls wel eenig verschil. Bij de pseudo-tuberkelbacillen is er meer neiging tot het opwekken van ettering dan van verkazing, en wat de serosae betreft, tot het vormen van taaie adhaesies in plaats van het vormen van knobbeltjes.

De verwantschap van de pseudo-tuberkelbacillen met den echten tuberkelbacillus heeft zelfs in de tuberculose-therapie toepassing gevonden, daar de tuberoïdekapsels van M o e 11 e r, door hem bij menschelijke longtuberculose aangewend, in hoofdzaak uit t i m otheïne bestaan, dus uit timothee-bacillen bereid.

Als voornaamste verschil echter lusschen de echte en de pseudotuberkelbacillen geeft M o e 11 e r aan, dat de pseudo-tuberkelbacillen zich in het lichaam niet vermeerderen. Zij geven veranderingen op de plaatsen, waar zij na de enting door middel van bloed en lymphstroom worden gebracht, maar zij vermenigvuldigen zich niet. Vandaar ook het verschil in het resultaat. Kleine hoeveelheden pseudo-tuberkelbacillen geven geen ziekte, terwijl volgens sommigen 40 tuberkelbacillen, volgens anderen (Ostertag) zelfs 1 tuberkelbacillus van het rund voldoende is om een cavia aan tuberculose te doen sterven.

Er is dan ook, voor zoover tot heden bekend, van een pathogene werking der zuurvaste bacillen noch bij den mensch noch bij dieren iets gebleken, met uitzondering natuurlijk van den lepra-bacillus.

4. Cultuur van tuberkel- en pseudo-tuberkelbacillen.

Nu in verband met den tuberkelbacillus, en juist omdat de pseudotuberkelbacillen werkelijk in velerlei eigenschappen met dien tuberkelbacillus overeenstemmen, de laatstbedoelde zuurvaste micro-organismen ter sprake moesten komen, en temeer omdat de klinische diagnose der tuberculose door deze staafjes kan worden bemoeilijkt, nu is het gewenscht, op de eventueele verschillen, respectievelijk punten van overeenkomst, nog verder in te gaan. Dit brengt van zelf tot de cultuureigenschappen, welke ik tot nog toe vermeden had te noemen, omdat het isoleeren van den tuberkelbacillus in cultuur voor de klinische diagnose der tuberculose zelf nagenoeg geen waarde heeft, in tegenstelling met andere besmettelijke ziekten. Waar men bij vele van haar de cultuur middellijk of onmiddellijk voor het stellen der diagnose noodig heeft, is dit bij tuberculose dikwijls niet het geval (op dit oogenblik afgezien van de aanwending van tuberculine-praeparaten). De morphologische en de kleuringseigenschappen zijn daarbij in den regel voldoende, en is dit niet zoo, dan helpt het dierexperiment. De

Sluiten