Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Christelijke zedekunde gesproken wordt. Eene „Christelijke zedekunde" die geen wijsgeerig karakter draagt zou als zedeleer verdienstelijk kunnen zijn, maar zedekundige waarde kan haar niet worden toegekend.

Gelijk in de wijsgeerige Godsdienstwetenschap, zoo moet ook in de zedekunde het recht worden erkend om zich op Christelijk standpunt te plaatsen. Meent men, dat op dit standpunt het wetenschappelijk onderzoek waardeloos gemaakt wordt, met recht kan worden opgemerkt, dat geenerlei wijsgeerig onderzoek mogelijk is, als persoonlijke overtuiging zich daarbij niet mag doen gelden. Bij het beschrijven van eene of andere zedeleer mag de eisch van volstrekte objectiviteit geen oogenblik uit het oog worden verloren, maar anders is het bij den zedekundigen arbeid. Hierbij geldt, als bij elk wijsgeerig onderzoek, de regel dat de mensch onmogelijk zich zeiven ter zijde kan stellen bij het waardeeren en verklaren van de feiten, gesteld al, dat het mogelijk is dit zonder voorbehoud te doen bij het beschrijven van de feiten. Ieder staat in het wijsgeerig onderzoek onder den invloed van wat hij is en wat hij gelooft of niet gelooft. De beoefenaar van de zedekunde, die op Christelijk standpunt staat, heeft bepaalde anthropologische en theologische overtuigingen die zijn oordeel bepalen bij de behandeling van zedelijke vraagstukken. Er zijn wijsgeerige stelsels ook in de zedekunde, waarvan hij niet gediend kan zijn, en de vraag blijft altijd belangrijk, in hoeverre de richting van eenige wijsgeerige school toelaat, dat wie het Christelijk geloof is toegedaan in gegeven geval zich met hare beginselen vereenigt. Krachtens zijn geloof houdt de Christen zich overtuigd, dat die wijs-

11*

Sluiten